dec 31, 2014

| 0 comments

Kindernieuwsbrief 6 – December 2014

Eindelijk is het weer zover! Een kindernieuwsbrief, speciaal voor jou!! Ik vind het altijd erg leuk om deze brieven te schrijven, maar oh, oh, wat is het alweer lang geleden. Deze brief gaat over het werk van REMER, met de straatkinderen in Rio de Janeiro en over de kinderen op de opvangboerderij Sítio Shalom, waar ik ook werk. Nou, ik hoop dat je deze brief met veel plezier zult lezen! Lees ook weer over Mateus, zijn verhaal gaat weer verder!

Download Kindernieuwsbrief 6 (PDF)

Read More
dec 16, 2014

| Reacties staat uit voor Nieuwsbrief 18 – December 2014

Nieuwsbrief 18 – December 2014

Hier vindt u de achttiende nieuwsbrief van Jacoline Groenendijk do Nascimento.
Door middel van de nieuwsbrieven wordt u op de hoogte gehouden van de activiteiten en ervaringen van Jacoline in Brazilië.

‘Het is weer december en deze dagen doen me denken aan een nieuwe start. Bij de komst van Jezus met kerst en Zijn werk, is er weer een nieuwe start bij God mogelijk. Elke dag weer opnieuw!’

Meer leest u in de nieuwsbrief, waar u ook nieuws leest over de kinderen van de Sítio en familienieuws!

Download Nieuwsbrief 18 – December 2014 (PDF)

Read More
dec 14, 2014

| 0 comments

Alvast een leuk dagje…

Ik kon het niet laten….

Nog steeds met verlof, maar van de week al een dagje ‘gewerkt’. De tieners gingen een dagje zwemmen, theater maken, hamburgers bakken en gewoon gezellig bij elkaar zijn. Aangezien er maar 1 begeleidster was op 15 tieners (waarvan 4 nieuwe) zochten ze nog iemand…. voor het geval dat.
Natuurlijk zeg ik daar geen ‘nee’ op. Een heerlijk dagje gehad en erg genoten weer met ‘mijn tieners.’

Nog 2 weekjes, dan mag ik weer écht aan de slag. Ik heb er zin in!

Read More
dec 3, 2014

| 0 comments

Aftellen…

Joepie, over 27 dagen ga ik weer aan het werk.

We hebben een lieve oppas gevonden voor Eloisa!

Het zal wel effe slikken zijn om mijn kindje achter te laten, maar kijk er naar uit om weer naar ‘mijn kids’ van de Sitio te gaan!

Read More
sep 16, 2014

| 0 comments

Nieuwsbrief 17 – September 2014

Hier vindt u de zeventiende nieuwsbrief van Jacoline Groenendijk do Nascimento.
Door middel van de nieuwsbrieven wordt u op de hoogte gehouden van de activiteiten en ervaringen van Jacoline in Brazilië.

‘Het is weer fijn om een nieuwsbrief te mogen schrijven, maar tegelijk ook een beetje dubbel. Op dit moment ben ik met verlof, dus ben niet zo direct betrokken op het werk als normaal. Toch is er genoeg te melden…

Ik hoop dat deze nieuwsbrief vooral dankbaarheid uitstraalt. Er is zoveel om dankbaar voor te zijn. Privé, maar zeker ook op het werk.’

Meer leest u in de nieuwsbrief, waar u ook nieuws leest over de kinderen van de Sítio en familienieuws!

Download Nieuwsbrief 17 – September 2014 (PDF)

Read More
apr 28, 2014

| 0 comments

De laatste nieuwtjes over de kids

Aan het begin van het jaar 2014 zijn er binnen drie weken tijd wel 10 kinderen weggegaan van de Sitio. Vijf broertjes en zusjes zijn weer bij hun vader gaan wonen. Wij, als technisch team van de Sítio hadden wat twijfels rondom deze terugplaatsing, maar ja, de rechter beslist. Dat is soms wel moeilijk, wij geven advies, maar de rechter bepaald uiteindelijk. Gelukkig bleek later, bij een huisbezoek in het nazorgtraject, dat het goed heeft uitgepakt. Het gaat goed met de kinderen en ze hebben nu een goede plek om te wonen.

Vijf andere broertjes en zusjes zijn bij een oom gaan wonen. Deze oom heeft vroeger 7 jaar lang voor hen gezorgd, nadat de moeder van de kinderen werd vermoord. Maar helaas… via diverse onbegrijpelijke uitspraken van de rechter zijn de kinderen, na 7 jaar bij die oom te hebben gewoond, bij hun vader geplaatst. Hun vader is een man die leider is van de drugsbende, gezocht wordt door de politie, jonge tienermeisjes misbruikt als zijn vriendinnen en de kinderen mishandelt. Hij is niet een vader, die af en toe een klap uitdeelt, maar hij slaat en schopt net zolang tot het kind bewusteloos neervalt, pas dan stopt hij. Dit lijden heeft 2 jaar lang geduurd tot de kinderen uiteindelijk bij ons terechtkwamen. Lange tijd waren ze erg schichtig en doodsbang dat hun vader, of één van zijn handlangers hen op een dag zou komen ophalen. Gelukkig ging het elke maand een stukje beter en konden ze hun angst loslaten. Wel was er altijd de onzekerheid, wat zal er in de toekomst gebeuren? Tot op een dag hun oom belde: Hij had gehoord dat de kinderen in een kindertehuis zaten en hij wilde dolgraag weer voor hen zorgen. Hij is op bezoek gekomen, naar de rechter geweest en de volgende dag mochten de kinderen met hem mee. Wat waren ze allemaal blij. Terug bij haar oom en ver weg van hun vader. In veiligheid om een nieuwe toekomst te beginnen!

Helaas verloopt het niet altijd even gladjes, wanneer een kind terug gaat naar familie. Eén van onze tienerjongens (16 jaar) is net voor de kerst bij zijn oma gaan wonen. Hoewel het afscheid hier moeilijk was, had hij er erg veel zin in… Alleen is oma een moeilijk mens, dat wisten we allemaal, ook deze jongen. Maar ja, als 16-jarige kun je je wel aardig verdedigen dachten we én híj had er vooral ook zin in. Helaas zocht al snel de kinderbescherming ons op. Oma had een slaaf van hem gemaakt. Hij werkt in een houthandel van 7 tot 5 uur en daarna moet hij van 6 tot middernacht in een lunchkraam van zijn opa staan. Hier verkocht hij hamburgers en frisdrank, maar ook sterke drank (wat verboden is bij de wet, als minderjarige). Dikwijls was hij alleen in die kraam, zodat opa thuis kon blijven. (dit zo´n 6 dagen in de week) Hij vertelde dat hij vaak zo moe was, zo moe, dat ie niet meer op zijn benen kon staan. Daarbij nam oma zijn salaris in (hij wist niet eens hoeveel hij verdiende), behandelt hem als oud vuil, verbiedt hem contact te hebben met zijn familie en hij mocht niet alleen de straat op. Zijn slaapkamer hing vol met ongeveer 20 vogelkooitjes en naast zijn bed, stond een grote vuilnisemmer zonder deksel. Kortom, het ging niet goed. Waarom hij niet voor zichzelf opkwam? Als hij dat deed, keerde heel het huis zich tegen hem, opa, oma, zus, neefje, tante, oom… hij maakte geen schijn van kans. Er is even sprake geweest om hem misschien weer terug te plaatsen op de Sítio. Hij gaf het zelf ook aan: ´Alsjeblieft, haal mij hier weg!´ Toen oma hoorde van de klachten, heeft ze hem heeft opgesloten in de garage, zonder eten en drinken. Hij mocht er niet meer uit. De politie is erbij gekomen om hem te bevrijden. Gelukkig heeft toen een tante aangeboden om de zorg voor hem op zicht te nemen. Hij woont nu bij zijn tante, studeert weer, heeft een baantje en het gaat weer goed met hem. Het contact met oma is verbroken.

Ondertussen zijn er ook wat nieuwe kinderen gekomen. Een jongen van 12 jaar. Zoon van alcoholverslaafde ouders, die hem verwaarloosden en misbruikten. De vader die ook drugs gebruikt en deze jongen gebruikte om drugs te vervoeren en te verhandelen. De jongen was in zijn eigen stad niet meer veilig, want hij werd bedreigd met de dood door de drugsbendes én door zijn vader. De jongen was dan zelf ook dolblij dat hij naar de Sítio kon komen. Pas kwam zijn moeder op bezoek, die steeds zei: ´Kom ga met mij mee naar huis.´, waarop hij antwoorde: ´Nee mam, deze plek is goed. Hier ben ik veilig en ze zorgen hier goed voor me!´

We komen steeds vaker problemen met drugs (vooral crack) tegen in de gezinnen die we helpen. Het crackprobleem, was een probleem dat we tot 2 jaar terug vooral bij het werk in Rio de Janeiro tegenkwamen. Maar vanuit de grote steden, komt crack ook steeds dichterbij em zien we het nu ook in Pequeri em omliggende dorpen.Steeds vaker krijgen we kinderen binnen waarvan de ouders verslaafd zijn aan crack.

Zes weken terug zijn er weer 3 nieuwe kinderen op de Sítio gekomen. Jochies van 2, 3 en 6 jaar. Moeder is verslaafd aan crack em vader is niet in beeld. Deze kinderen waren sterk verwaarloosd, uitgedroogd em ondervoed. Ze hadden zo´n honger, dat ze hun ontlasting aten. Gelukkig zijn deze kinderen nu bij ons. We zullen met het maatschappelijk werk van het desbetreffende dorp samen moeten gaan bekijken wat hun voor moeder kunnen betekenen.

We proberen altijd in contact te blijven met de ouders, uit wat voor (vreselijke) situatie de kinderen ook komen. Zo gingen we pas ook op familiebezoek bij een andere crackmoeder; wat is het dan triest om te zien hoe deze moeder worstelt met haar verslaving. Ze wil zo graag haar kinderen (2, 3, 5, 8 en 15 jaar) weer terug bij haar thuis hebben, maar dat is onmogelijk. Door de verslaving is het al moeilijk om een uur lang zich op de kinderen te richten, laat staan 24 uur per dag. We hopen dat deze moeder snel opgenomen kan worden in een afkickkliniek, zodat ze aan een nieuwe toekomst kan werken. Een nieuwe toekomst voor haarzelf em wie weet… ook met haar kinderen!

 

Read More
mrt 9, 2014

| 0 comments

Nieuwsbrief 16 – Maart 2014

Hier vindt u de zestiende nieuwsbrief van Jacoline Groenendijk do Nascimento.
Door middel van de nieuwsbrieven wordt u op de hoogte gehouden van de activiteiten en ervaringen van Jacoline in Brazilië.

‘2014 is het jaar waarin Brazilië veel in de media zal komen: Brazilië wordt afgespiegeld als een fantastisch land: het land van de zon, prachtige stranden en samba, de economie groeit en natuurlijk wordt het WK in Brazilië georganiseerd. Weinig anders dan lof!! En Brazilië is prachtig, alleen is er ook een andere kant die de media weinig laat zien…’

Meer hierover leest u in de nieuwsbrief, waar u ook nieuws leest over de kinderen van de Sítio en familienieuws!

Download Nieuwsbrief 16 – Maart 2014 (PDF)

Read More
Pagina 5 van 17« First...34567...10...Last »