Gelukkig… het is weer droog!!
De maand December en het begin van de maand januari, hebben hier in het teken gestaan van grote regenval. In de staat Minas Gerais (waar ik ook woon) zijn diverse aardverschuivingen ontstaan door de grote regenval. In 53 gemeentes van Minas Gerais is de noodtoestand uitgeroepen. En er zijn diverse slachtoffers en doden gevallen. Meer dan 10.000 mensen zijn geevacuerd, omdat hun woonplek niet veilig meer was. Veel stadjes staan onder water en mensen raken wéér alles kwijt. De mensen zijn dankbaar dat ze in ieder geval nog leven. Het ergste van dit alles is dat het niet over incidentele natuurrampen gaat, maar over de vele regens die er ieder jaar in de regentijd weer zijn! Waar blijven de autoriteiten? Verleden jaar was het ook verschrikkelijk en zijn er veel geld en goederen opgehaald. Maar veel geld dat bestemd was voor de slachtoffers van de regenramp is ´gewverdwenen in de Gemeentekas en uitgegeven aan-wie-weet-wat. Met als gevolg dat er niet fundamenteel wordt geholpen en er ook dit jaar weer diverse slachtoffers zijn gevallen en velen niets meer hebben dan de kleding die ze aan hadden.
Wat merkten wij ervan hier in Pequeri? Gelukkig viel het voor ons allemaal erg mee. Natuurlijk waren er ongemakken, maar gelukkig geen erge ongelukken of vreselijke schade aan over gehouden. Toch wil ik een paar regenproblemen vertellen.
Een boom is omgewaaid en op de electriciteitskabels gevallen, waardoor de Sítio bijna 24 uur zonder stroom heeft gezeten. (een uurtje ofzo, is gewoon normaal, maar zolange tijd is natuurlijk vreselijk balen!)
In de eetzaal stond 2 centimeter blubber, omdat het water onder de deur doorstroomde de eetzaal in.
Diverse stukken land staan onder water.
De aanrijwegen naar Pequeri waren afgesloten. De doorgangsweg naar Bicas kon niet gebruikt worden omdat het water een meter boven de brug stroomde, in plaats van er onder. De zandweg kon niet gebruikt worden omdat er een stuk berg over de weg was gevallen, met bomen e.d. en de andere zandweg was één grote blubberpoel.
Ook de oprijlaan van de Sítio was één grote glibberpartij. De modder stond zo hoog dat je bijna niet met de auto er door kon. Dus werd de combi meer gebruikt. Het ging elke keer als volgt: je neemt een aanloopje, glibbert alle kanten op, zendt een schietgebedje naar boven dat je er veilig doorkomt en als je door de modderpoel heen was, klonk er achter in de bus een diepe zucht van iedereen die blij was, dat we er weer veilig door waren. Te voet was het haast onmogelijk om over het pad te lopen.
2 kantoren stonden compleet onder water, wat de nodige overlast gaf.
Ook het quadra, het voetbalpleintje stond onder 5 cm blubber. De twee NL´se vrijwilligers en wat tieners hebben geprobeerd om het schoon te maken. Wat uitmonde in een groots blubbergevecht, dus ondanks de grote nadelen was er ook een positief gevolg.
Gelukkig kan ik nu vertellen dat het alweer een week droog is en het zonnetje weer volop schijnt. Met zo´n 33 graden is het goed uit te houden en iedereen is blij dat de heftige regenval (hopelijk) voorbij is.
Dag , Een vraag waarom is er zo weinig op de website van REMER te vinden over deze tragedie ik ben in 2010 er geweest en dit is echt niet leuk nog voor de kids of voor de helpers, Remer moet dit plaatsen in hun nieuwsbrief zo wie zo voor hun sponsers Hartelijke groet Ria
En dan denken wij dat het hiér veel regent…!!!
Ha Jac,
Dit ziet er lekker uit hoor! Waarom ben jij niet vies :p
Nou meid, succes met alle voorbereidingen voor jullie huwelijk.
Groeten van ons vijven.