Jan 23, 2012
Gelukkig… het is weer droog!!
De maand December en het begin van de maand januari, hebben hier in het teken gestaan van grote regenval. In de staat Minas Gerais (waar ik ook woon) zijn diverse aardverschuivingen ontstaan door de grote regenval. In 53 gemeentes van Minas Gerais is de noodtoestand uitgeroepen. En er zijn diverse slachtoffers en doden gevallen. Meer dan 10.000 mensen zijn geevacuerd, omdat hun woonplek niet veilig meer was. Veel stadjes staan onder water en mensen raken wéér alles kwijt. De mensen zijn dankbaar dat ze in ieder geval nog leven. Het ergste van dit alles is dat het niet over incidentele natuurrampen gaat, maar over de vele regens die er ieder jaar in de regentijd weer zijn! Waar blijven de autoriteiten? Verleden jaar was het ook verschrikkelijk en zijn er veel geld en goederen opgehaald. Maar veel geld dat bestemd was voor de slachtoffers van de regenramp is ´gewverdwenen in de Gemeentekas en uitgegeven aan-wie-weet-wat. Met als gevolg dat er niet fundamenteel wordt geholpen en er ook dit jaar weer diverse slachtoffers zijn gevallen en velen niets meer hebben dan de kleding die ze aan hadden.
Wat merkten wij ervan hier in Pequeri? Gelukkig viel het voor ons allemaal erg mee. Natuurlijk waren er ongemakken, maar gelukkig geen erge ongelukken of vreselijke schade aan over gehouden. Toch wil ik een paar regenproblemen vertellen.
Een boom is omgewaaid en op de electriciteitskabels gevallen, waardoor de Sítio bijna 24 uur zonder stroom heeft gezeten. (een uurtje ofzo, is gewoon normaal, maar zolange tijd is natuurlijk vreselijk balen!)
In de eetzaal stond 2 centimeter blubber, omdat het water onder de deur doorstroomde de eetzaal in.
Diverse stukken land staan onder water.
De aanrijwegen naar Pequeri waren afgesloten. De doorgangsweg naar Bicas kon niet gebruikt worden omdat het water een meter boven de brug stroomde, in plaats van er onder. De zandweg kon niet gebruikt worden omdat er een stuk berg over de weg was gevallen, met bomen e.d. en de andere zandweg was één grote blubberpoel.
Ook de oprijlaan van de Sítio was één grote glibberpartij. De modder stond zo hoog dat je bijna niet met de auto er door kon. Dus werd de combi meer gebruikt. Het ging elke keer als volgt: je neemt een aanloopje, glibbert alle kanten op, zendt een schietgebedje naar boven dat je er veilig doorkomt en als je door de modderpoel heen was, klonk er achter in de bus een diepe zucht van iedereen die blij was, dat we er weer veilig door waren. Te voet was het haast onmogelijk om over het pad te lopen.
2 kantoren stonden compleet onder water, wat de nodige overlast gaf.
Ook het quadra, het voetbalpleintje stond onder 5 cm blubber. De twee NL´se vrijwilligers en wat tieners hebben geprobeerd om het schoon te maken. Wat uitmonde in een groots blubbergevecht, dus ondanks de grote nadelen was er ook een positief gevolg.
Gelukkig kan ik nu vertellen dat het alweer een week droog is en het zonnetje weer volop schijnt. Met zo´n 33 graden is het goed uit te houden en iedereen is blij dat de heftige regenval (hopelijk) voorbij is.
Read More
Jan 3, 2012
‘Spoorloos’
Afgelopen week was woensdag een heel bijzondere dag voor 5 kinderen van de Sítio. Zij gingen namelijk op familiebezoek. Dat is op zich niet heel bijzonder, maar in dit geval dus wel…
Zo’n 9 jaar geleden zijn deze kinderen met hun moeder vertrokken uit het dorp waar zij woonden en zijn alle contacten met de familie verbroken. De moeder is met deze 5 kinderen gaan rondzwerven. Dit was niet goed voor de kinderen en zij zijn in een kindertehuis geplaatst, later overgebracht naar een ander kindertehuis en uiteindelijk op Sítio Shalom geplaatst. Er is altijd contact met moeder gebleven, tot zij 3 jaar geleden overleed. Toen waren deze 5 broertjes en zusjes, alleen op de wereld… Ze wisten wel dat ze vroeger ergens familie hadden, maar hoe en wat…. Dan is 9 jaar erg lang geleden. Op de Sítio zijn de maatschappelijk werksters gedurende 2 jaar bezig geweest om te achterhalen of er nog ergens familie was en… uiteindelijk is er een tante gevonden, die helemaal enthousiast was aan de telefoon.
Vol spanning zijn we afgelopen woensdag op weg gegaan. Na een reis van 6 ½ uur, kwamen we in het dorp aan. De oudste 2 (17 en 15 jaar) begonnen zich weer dingen te herinneren: ‘Kijk, hier woonde die man, die ons altijd koekjes gaf, en o ja, daar is de tunnel!’ We hadden afgesproken bij het plein in het dorp en dan verwacht je: één tante en misschien nog iemand die staat te wachten, maar niets was minder waar. Er hing een welkomstbord en er stonden zeker 20 personen deze kinderen op te wachten. Geweldig!!! Het was net zo’n aflevering van Spoorloos. Ze omhelsden elkaar, er vloeiden tranen, er werd gepraat en gepraat… De tante had babyfotos van hen meegenomen. Voor de jongste 2 (10 jaar) waren dit de eerste foto’s die ze zagen van toen ze klein waren. Voor hen was het wel vreemd, zij werden herkend, maar zij zelf kenden niemand. Voor de oudste 2 was het erg gaaf, zij herkenden mensen en hun grote glimlach is geen enkele seconde van hun gezicht af geweest. En de middelste (12 jaar). Ach, ze was stilletjes aanwezig, genoot van de aandacht, maar kwam toch steeds effe bij mij staan. Ze was emotioneel en leek niet zo goed te weten wat ze met de situatie aanmoest…
De tante was zo enthousiast:
‘Ik heb nooit kunnen dromen dat ik hen ooit nog zou zien. 9 jaar geleden zijn ze uit ons leven verdwenen en ontbrak ieder spoor. Maar God is goed voor ons, we zijn weer bij elkaar…’
Read More
Dec 25, 2011
Kerstgroet
Wij wensen u en allen die bij u horen:
Goede Kerstdagen en een gezegend 2012
Read More
Dec 25, 2011
Kindernieuwsbrief 3 – December 2011
Jacoline heeft weer een brief voor jullie geschreven!! Ga hem maar snel lezen, want ook het verhaal van Mateus gaat weer verder!!
Download Kindernieuwsbrief 3- December 2011 (PDF)
Read More
Dec 25, 2011
Nieuwsbrief 8 – December 2011
En er was geen plaats voor hen…
Leest u wat Jacoline in deze nieuwsbrief schrijft over de onmisbare plaats die de Sítio inneemt voor de opgevangen kinderen.
Mede dankzij uw hulp kunnen deze kinderen hier op de Sítio wonen en kan ik meewerken aan een mooie toekomst voor deze kinderen. Maar hulp blijft hard nodig. Ik hoop dan ook echt dat u dit werk ook in 2012 blijft steunen, zodat we voor de kinderen hier kunnen zeggen: ‘En er is een plaats voor hen… Een plaats op Sítio Shalom!’
Download Nieuwsbrief 8 – December 2011 (PDF)
Read More
Nov 29, 2011
Wij zijn verloofd!!
Zondag 27 november 2011 zijn Silvinho en ik verloofd!!
Strak in het pak, is hij op zijn knieen gegaan en heeft mij ten huwelijk gevraagd!!
Read More
Nov 17, 2011
Robert Smits in Reeuwijk
Aanstaande zondag spreekt Robert Smits in ´de Ark´in Reeuwijk.
Robert Smits is de oprichter en directeur van stichting REMER en zet zich al meer dan 20 jaar in voor de (straat)kinderen in Brazilie. Door alle ervaringen en verhalen die hij zelf heeft meegemaakt, is hij een boeiend spreker…
Read MoreLaatste foto’s